tr
Ücretin yapısı nelerden oluşur ve ana iş yerinde uygulanan vergi indirimi nasıl hesaplanır?
Ücretin yapısı nelerden oluşur ve ana iş yerinde uygulanan vergi indirimi nasıl hesaplanır?
Vergi Kanunu’nun 13.2.34 maddesine göre, ücretli iş; iş mevzuatına uygun olarak sözleşme temelinde ücret karşılığında yerine getirilen emek faaliyetidir. Bu durumda ücretli çalışan gerçek kişi “çalışan”, onun emeğinin karşılığını ödeyen kişi “işveren”, ödenen tutar ise “ücret” olarak kabul edilir.
İş Kanunu’nun 157.3 maddesine göre, ücret; aylık görev maaşı, ek ödemeler ve primlerden oluşur. Görev maaşı, işin zorluğu, emeğin yoğunluğu ve çalışanın mesleki yeterliliğine göre belirlenen temel kısımdır. Ücrete ek ödemeler, çalışma koşullarıyla ilgili tazminat veya teşvik amacıyla verilen ilave ödemelerdir. Prim ise çalışanın emeğinin miktar ve kalitesini artırmaya yönelik teşvik niteliğinde yapılan ödemedir.
Gerçek kişilerin ücretli emekten elde ettikleri gelirlere belirli vergi avantajlarının uygulanması sosyal adaletin sağlanmasına yöneliktir. Vergi Kanunu’nun 102.1.6 maddesine göre, bir kişinin ana iş yerinde ücretli çalışmadan elde ettiği aylık gelir 2.500 manata kadar ise, bu gelirin 200 manatlık kısmı vergiden muaftır. Bu durumda 2.500 manat maaş alan çalışanın yalnızca 2.300 manatı gelir vergisine tabi olur.
Vergi Kanunu’nun 13.2.34 maddesine göre, ücretli iş; iş mevzuatına uygun olarak sözleşme temelinde ücret karşılığında yerine getirilen emek faaliyetidir. Bu durumda ücretli çalışan gerçek kişi “çalışan”, onun emeğinin karşılığını ödeyen kişi “işveren”, ödenen tutar ise “ücret” olarak kabul edilir.
İş Kanunu’nun 157.3 maddesine göre, ücret; aylık görev maaşı, ek ödemeler ve primlerden oluşur. Görev maaşı, işin zorluğu, emeğin yoğunluğu ve çalışanın mesleki yeterliliğine göre belirlenen temel kısımdır. Ücrete ek ödemeler, çalışma koşullarıyla ilgili tazminat veya teşvik amacıyla verilen ilave ödemelerdir. Prim ise çalışanın emeğinin miktar ve kalitesini artırmaya yönelik teşvik niteliğinde yapılan ödemedir.
Gerçek kişilerin ücretli emekten elde ettikleri gelirlere belirli vergi avantajlarının uygulanması sosyal adaletin sağlanmasına yöneliktir. Vergi Kanunu’nun 102.1.6 maddesine göre, bir kişinin ana iş yerinde ücretli çalışmadan elde ettiği aylık gelir 2.500 manata kadar ise, bu gelirin 200 manatlık kısmı vergiden muaftır. Bu durumda 2.500 manat maaş alan çalışanın yalnızca 2.300 manatı gelir vergisine tabi olur.