tr
az
en
ru
Düzenli ve sürekli olarak sunulan hizmetler – Düzenleme (belgelendirme) usulü
Vergi Kanunu'nun 71-1.1.3-2. maddesine göre, düzenli ve sürekli olarak sunulan hizmetler için elektronik fatura, her takvim ayı bakımından hizmetin sunulmaya başlandığı anda düzenlenmelidir. Mevzuattaki bu düzenleme uzman Anar Bayramov tarafından değerlendirilmektedir.
1 Ocak 2026 tarihinde yürürlüğe giren hükmün analizi, uygulama için üç temel şartın bulunması gerektiğini göstermektedir.
Birinci şart, hizmetin düzenli ve sürekli nitelikte olmasıdır. "Düzenli ve sürekli" kavramı Vergi Kanunu'nun diğer hükümlerinde de kullanılmaktadır. Kanunun 16.11.1. maddesine göre, aynı mükelleften bir takvim ayı içinde düzenli olarak alınan ve elektronik faturalarla belgelendirilen mal ve hizmetlerin ödemesinde, ödeme talimatında elektronik faturanın bilgileri yerine sözleşmenin veya ekinin tarih ve numarası yazılabilir.
Örnek 1: Bir şirket, bulunduğu iş merkeziyle aylık 1.000 manat kira bedeli üzerinden kira sözleşmesi yapmaktadır. Bu durumda ödeme talimatında elektronik fatura bilgileri yerine sözleşmenin tarih ve numarası belirtilebilir.
Bu kapsamda, düzenli ve sürekli sunulan hizmetler; uzun süreli, periyodik ve her ay tekrarlanan hizmetleri ifade eder. Buna aylık internet hizmeti örnek gösterilebilir.
İkinci şart, hizmetin her takvim ayında sunulmasıdır. Dolayısıyla her ay için ayrı bir elektronik fatura düzenlenmelidir.
Üçüncü şart, elektronik faturanın düzenlenme zamanıdır. Uluslararası taşımacılık hizmetlerinde elektronik fatura hizmet başlamadan önce düzenlenirken, düzenli ve sürekli hizmetlerde fatura hizmetin sunulmaya başlandığı anda düzenlenmelidir.
Örnek 2: Bir mükellef karşı tarafa aylık 40 manat tutarında iletişim hizmeti sunmaktadır. Mart 2026 dönemine ait elektronik fatura Şubat ayında düzenlenemez; yalnızca Mart ayının başında düzenlenebilir.
Uygulamada tartışmalı konulardan biri, düzenli hizmetlerin bedelinin her ay farklı olmasıdır. Örneğin, kart işlem merkezlerinin bankalara sunduğu hizmetler düzenli ve sürekli olmasına rağmen, POS terminallerinden geçen işlem sayısı ve tutarına bağlı olarak hizmet bedeli her ay değişebilir.
Bir diğer tartışmalı konu ise, uluslararası taşımacılıkta olduğu gibi hizmetin tam olarak tamamlanmaması ihtimalidir.
Örnek 3: Bir mükellef, muhasebe hizmeti sunan bir danışmanlık şirketiyle sürekli çalışmaktadır. Nisan 2026 için 2.000 manat tutarında elektronik fatura düzenlenmiş ve ödeme yapılmıştır. Ancak hizmet kalitesinden memnun kalınmazsa, hizmetin eksik sunulduğu ve ödemenin iadesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık çıkabilir.
Bazı uzmanlara göre, elektronik faturanın önceden düzenlenmesi zorunluluğu, belge tarihinin yapay olarak başka bir döneme kaydırılmasının önüne geçmeyi amaçlamaktadır.
Örnek 4: Bir mükellef sözleşme kapsamında aylık 2.000 manat tutarında bilişim hizmeti sunmaktadır. Bazı durumlarda KDV kayıt eşiği olan 200.000 manatın altında kalabilmek için elektronik fatura sonraki aylarda düzenlenmekte ve üç aylık hizmet tek faturada gösterilmektedir. Böylece vergi yükümlülüğü daha sonraki dönemde doğmaktadır.
Örnek 5: Bir şahıs işletmesi her ay muhasebe hizmeti sunmasına rağmen elektronik faturayı yalnızca üç ayda bir düzenlemektedir. Bunun sonucunda aylık hesaplanması gereken zorunlu sosyal sigorta primleri de üç ayda bir beyan edilmektedir.
Örnek 6: Mikro girişimci, Aralık ayında elektronik faturayı zamanında düzenlediği takdirde %75 vergi avantajını kaybedebileceğini tespit eder. Bu nedenle faturayı bir sonraki yıl düzenleyerek gelirin sonraki yılın geliri olarak kaydedilmesini sağlar.
Yapılan değişiklik sonrasında mükellefler, düzenli ve sürekli sunulan hizmetler için elektronik faturayı her ayın başında, hizmet fiilen sunulmadan önce düzenlemek zorunda olacaktır. Böylece KDV, gelir/kurumlar vergisi, zorunlu sosyal sigorta primleri ve diğer mali yükümlülüklerin muhasebeleştirilme zamanının yapay olarak değiştirilmesinin önüne geçilecektir.
Vergi Kanunu'nun 71-1.1.3-2. maddesine göre, düzenli ve sürekli olarak sunulan hizmetler için elektronik fatura, her takvim ayı bakımından hizmetin sunulmaya başlandığı anda düzenlenmelidir. Mevzuattaki bu düzenleme uzman Anar Bayramov tarafından değerlendirilmektedir.
1 Ocak 2026 tarihinde yürürlüğe giren hükmün analizi, uygulama için üç temel şartın bulunması gerektiğini göstermektedir.
Birinci şart, hizmetin düzenli ve sürekli nitelikte olmasıdır. "Düzenli ve sürekli" kavramı Vergi Kanunu'nun diğer hükümlerinde de kullanılmaktadır. Kanunun 16.11.1. maddesine göre, aynı mükelleften bir takvim ayı içinde düzenli olarak alınan ve elektronik faturalarla belgelendirilen mal ve hizmetlerin ödemesinde, ödeme talimatında elektronik faturanın bilgileri yerine sözleşmenin veya ekinin tarih ve numarası yazılabilir.
Örnek 1: Bir şirket, bulunduğu iş merkeziyle aylık 1.000 manat kira bedeli üzerinden kira sözleşmesi yapmaktadır. Bu durumda ödeme talimatında elektronik fatura bilgileri yerine sözleşmenin tarih ve numarası belirtilebilir.
Bu kapsamda, düzenli ve sürekli sunulan hizmetler; uzun süreli, periyodik ve her ay tekrarlanan hizmetleri ifade eder. Buna aylık internet hizmeti örnek gösterilebilir.
İkinci şart, hizmetin her takvim ayında sunulmasıdır. Dolayısıyla her ay için ayrı bir elektronik fatura düzenlenmelidir.
Üçüncü şart, elektronik faturanın düzenlenme zamanıdır. Uluslararası taşımacılık hizmetlerinde elektronik fatura hizmet başlamadan önce düzenlenirken, düzenli ve sürekli hizmetlerde fatura hizmetin sunulmaya başlandığı anda düzenlenmelidir.
Örnek 2: Bir mükellef karşı tarafa aylık 40 manat tutarında iletişim hizmeti sunmaktadır. Mart 2026 dönemine ait elektronik fatura Şubat ayında düzenlenemez; yalnızca Mart ayının başında düzenlenebilir.
Uygulamada tartışmalı konulardan biri, düzenli hizmetlerin bedelinin her ay farklı olmasıdır. Örneğin, kart işlem merkezlerinin bankalara sunduğu hizmetler düzenli ve sürekli olmasına rağmen, POS terminallerinden geçen işlem sayısı ve tutarına bağlı olarak hizmet bedeli her ay değişebilir.
Bir diğer tartışmalı konu ise, uluslararası taşımacılıkta olduğu gibi hizmetin tam olarak tamamlanmaması ihtimalidir.
Örnek 3: Bir mükellef, muhasebe hizmeti sunan bir danışmanlık şirketiyle sürekli çalışmaktadır. Nisan 2026 için 2.000 manat tutarında elektronik fatura düzenlenmiş ve ödeme yapılmıştır. Ancak hizmet kalitesinden memnun kalınmazsa, hizmetin eksik sunulduğu ve ödemenin iadesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık çıkabilir.
Bazı uzmanlara göre, elektronik faturanın önceden düzenlenmesi zorunluluğu, belge tarihinin yapay olarak başka bir döneme kaydırılmasının önüne geçmeyi amaçlamaktadır.
Örnek 4: Bir mükellef sözleşme kapsamında aylık 2.000 manat tutarında bilişim hizmeti sunmaktadır. Bazı durumlarda KDV kayıt eşiği olan 200.000 manatın altında kalabilmek için elektronik fatura sonraki aylarda düzenlenmekte ve üç aylık hizmet tek faturada gösterilmektedir. Böylece vergi yükümlülüğü daha sonraki dönemde doğmaktadır.
Örnek 5: Bir şahıs işletmesi her ay muhasebe hizmeti sunmasına rağmen elektronik faturayı yalnızca üç ayda bir düzenlemektedir. Bunun sonucunda aylık hesaplanması gereken zorunlu sosyal sigorta primleri de üç ayda bir beyan edilmektedir.
Örnek 6: Mikro girişimci, Aralık ayında elektronik faturayı zamanında düzenlediği takdirde %75 vergi avantajını kaybedebileceğini tespit eder. Bu nedenle faturayı bir sonraki yıl düzenleyerek gelirin sonraki yılın geliri olarak kaydedilmesini sağlar.
Yapılan değişiklik sonrasında mükellefler, düzenli ve sürekli sunulan hizmetler için elektronik faturayı her ayın başında, hizmet fiilen sunulmadan önce düzenlemek zorunda olacaktır. Böylece KDV, gelir/kurumlar vergisi, zorunlu sosyal sigorta primleri ve diğer mali yükümlülüklerin muhasebeleştirilme zamanının yapay olarak değiştirilmesinin önüne geçilecektir.