Kreditlə alınmış avtomobilin taksi məqsədilə icarəyə verilməsi zamanı vergi öhdəlikləri
Kreditlə alınmış avtomobilin taksi məqsədilə icarəyə verilməsi zamanı vergi öhdəlikləri

Bankdan götürülmüş kredit hesabına avtomobil alaraq onu taksi fəaliyyəti üçün icarəyə vermək istəyən fiziki şəxslər üçün müəyyən vergi öhdəlikləri yaranır. Bu məsələ ilə bağlı Dövlət Vergi Xidməti tərəfindən verilən açıqlamaya əsasən, nəqliyyat vasitəsinin icarəyə verilməsindən əldə olunan gəlir sahibkarlıq fəaliyyəti deyil, fiziki şəxsin qeyri-sahibkarlıq fəaliyyətindən əldə etdiyi gəlir kimi qiymətləndirilir.
Vergi Məcəlləsinin 124-cü maddəsinə uyğun olaraq, bu cür gəlirlərdən xərclər çıxılmadan ödəmə mənbəyində vergi tutulur. Yəni avtomobili icarəyə götürən şəxs (icarəçi) vergi agenti kimi çıxış edir və icarə haqqını ödəyərkən həmin məbləğin 14 faizi həcmində vergini tutaraq dövlət büdcəsinə ödəyir. Qalan məbləğ isə avtomobil sahibinə təqdim olunur. Bu halda avtomobil sahibi əlavə olaraq həmin gəlir üzrə ayrıca vergi hesablayıb ödəməli olmur, çünki vergi artıq mənbədə tutulmuş sayılır.
Digər tərəfdən, avtomobili icarəyə götürərək taksi fəaliyyəti ilə məşğul olan şəxslər üçün də xüsusi tələblər mövcuddur. Belə ki, onlar sərnişindaşıma fəaliyyətini həyata keçirmək üçün müvafiq “Fərqlənmə nişanı” əldə etməlidirlər. Bu nişan onların fəaliyyətini leqallaşdırır və vergi öhdəliklərinin sadələşdirilmiş qaydada yerinə yetirilməsinə imkan yaradır.
Nəticə etibarilə, avtomobilin icarəyə verilməsi zamanı əsas vergi öhdəliyi icarəçi tərəfindən yerinə yetirilir və 14% dərəcə ilə ödəmə mənbəyində tutulur. Lakin fəaliyyətin düzgün təşkili və qanunvericiliyə uyğun aparılması üçün tərəflərin müvafiq tələblərə riayət etməsi vacibdir.
Əsas: Vergi Məcəlləsinin 124-cü, 150-ci və 221-ci maddələri

Bankdan götürülmüş kredit hesabına avtomobil alaraq onu taksi fəaliyyəti üçün icarəyə vermək istəyən fiziki şəxslər üçün müəyyən vergi öhdəlikləri yaranır. Bu məsələ ilə bağlı Dövlət Vergi Xidməti tərəfindən verilən açıqlamaya əsasən, nəqliyyat vasitəsinin icarəyə verilməsindən əldə olunan gəlir sahibkarlıq fəaliyyəti deyil, fiziki şəxsin qeyri-sahibkarlıq fəaliyyətindən əldə etdiyi gəlir kimi qiymətləndirilir.
Vergi Məcəlləsinin 124-cü maddəsinə uyğun olaraq, bu cür gəlirlərdən xərclər çıxılmadan ödəmə mənbəyində vergi tutulur. Yəni avtomobili icarəyə götürən şəxs (icarəçi) vergi agenti kimi çıxış edir və icarə haqqını ödəyərkən həmin məbləğin 14 faizi həcmində vergini tutaraq dövlət büdcəsinə ödəyir. Qalan məbləğ isə avtomobil sahibinə təqdim olunur. Bu halda avtomobil sahibi əlavə olaraq həmin gəlir üzrə ayrıca vergi hesablayıb ödəməli olmur, çünki vergi artıq mənbədə tutulmuş sayılır.
Digər tərəfdən, avtomobili icarəyə götürərək taksi fəaliyyəti ilə məşğul olan şəxslər üçün də xüsusi tələblər mövcuddur. Belə ki, onlar sərnişindaşıma fəaliyyətini həyata keçirmək üçün müvafiq “Fərqlənmə nişanı” əldə etməlidirlər. Bu nişan onların fəaliyyətini leqallaşdırır və vergi öhdəliklərinin sadələşdirilmiş qaydada yerinə yetirilməsinə imkan yaradır.
Nəticə etibarilə, avtomobilin icarəyə verilməsi zamanı əsas vergi öhdəliyi icarəçi tərəfindən yerinə yetirilir və 14% dərəcə ilə ödəmə mənbəyində tutulur. Lakin fəaliyyətin düzgün təşkili və qanunvericiliyə uyğun aparılması üçün tərəflərin müvafiq tələblərə riayət etməsi vacibdir.
Əsas: Vergi Məcəlləsinin 124-cü, 150-ci və 221-ci maddələri


